M-e-e P-e-d

ที่รัก...

เพราะรักกันมิใช่หรือ

ทั้งหมด - จึงคือ , จึงเป็น อยู่เช่นนี้

การกระทำคือเยื่อใยความหวังดี

ถ้อยวจีจึงทาทาบทุกอณู

ที่รัก...

ชีวิตคนต่างเหนื่อย - หนักกันทุกผู้

ดีแค่ไหน.. ใครอีกคนช่วยอุ้มชู

เป็นหู, เป็นตา, เป็นมือขวา, เป็นกำลังใจ

หรือใช่เรามิรักกัน ?

ถ้อยจำนรรเธอจึงฝันเพียงอ้อยไร่

เตือนเพราะรักดอกคนดี ทุกวจีล้วนห่วงใย

ผิดมากไหม... อยากให้อยู่ข้างกันไปตลอดกาล

ผิดมากไหม... อยากให้ข้ามถนนดีดี

ความรักเอย...เจ้าจะมั่นคงจีรัง สักแค่ไหนกันนะ... ท้ายที่สุด... ก็ต้องจากไป ไปคนเดียวอยู่ดี จะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น

ว่ากันว่า...คงไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเองรักตัวเอง
ดูเหมือนจะเป็นจริงทีเดียว...ไม่รู้ว่าใครหนอที่คิดเป็นคนแรก อยากรู้จังว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา...

ต่อไปนี้จะไม่รักใครมากไปกว่าตัวเอง ขอสัญญา

ที่รักเอ๋ย ไยเลยเจ้าจะหนีหน้า ทำให้พี่นี้ทุกอุรา สำคัญว่าเจ้านั้นคือดวงใจ

ที่รัก  (ขโมย) โอ้ไม่ไช่ นานๆแวะมาทีแต่ก็ยังเหนียวแน่นมีพลงมาให้ฟัง.....ไม่ไช่แลนแกงแทนไม่ได้

      งูเหลือมมันไม่ไช่แลน
    แกงแทนเรากินไม่ได้
    กระรอก มูสัง หรอยสักเท่าไร
    แต่ก็ไม่อาจมาสูแลน
    ไข่เต่าที่มันเหลือแสน
    ยังสู้ไข่แลนไม่ได้

                                        โดย
                                ตุ๊กแตน  ปากยูน